Bulletineke Justitia

Bulletineke Justitia

Niet langer in de rechtbank of op kantoor: de juridische sector werkt thuis

Kato Dekkers
Toen in 2020 het coronavirus uitbrak, veranderde het dagelijks leven abrupt. Als middelbare scholier zat ik plots thuis, met mijn laptop op schoot, lessen te volgen vanaf de bank. Scholen gingen dicht, van andere mensen moest ik anderhalve meter afstand houden en mijn bijbaantje kwam stil te liggen. Inmiddels zijn we een paar jaar verder en studeer ik Rechtsgeleerdheid. Vanuit dat nieuwe perspectief vraag ik me af: wat heeft deze ingrijpende periode betekend voor de juridische wereld? Een sector die sterk leunde op fysieke aanwezigheid, die zich moest aanpassen aan thuiswerken.

Wonen in andermans huis: hoe studenten legaal kunnen kraken

Imke Beursgens
De woningnood voor studenten in Nederland is dringender dan ooit.[1] Een studentenkamer kost tegenwoordig bijna net zoveel als een klein vliegtuig, de wachttijden bij woningcorporaties zijn ontzettend lang en tijdens hospiteeravonden neem je het op tegen een halve collegezaal aan medestudenten. Velen houden vol en vinden na een tijdje een plek in een studentenkamer. Anderen nemen het heft in eigen handen. Ze wachten niet langer en beginnen met kraken.

Als de wet achterblijft: de rol van de rechter in moderne gezinnen

Maria Grybova
Drie ouders die samen een kind opvoeden, een draagmoeder in het buitenland, een transgender ouder die juridisch niet als ouder wordt erkend; het zijn geen uitzonderingen meer, maar maatschappelijke realiteiten. Toch past het Nederlandse familierecht deze gezinnen nog altijd in een juridisch tweepersonenbeeld. De wet is geschreven voor een gezin dat allang niet meer de norm is. Wanneer de wet achterloopt op de samenleving, ontstaat een spanningsveld. Want wie vult de kloof tussen sociale werkelijkheid en wettelijke regeling? De wetgever, die vaak traag en politiek gebonden opereert? Of de rechter, die in concrete zaken geconfronteerd wordt met gezinnen die nú rechtsbescherming nodig hebben? In het familierecht wordt die vraag steeds urgenter. Hoever mag de rechter gaan in het “meebewegen” met maatschappelijke ontwikkelingen? En wanneer wordt interpretatie feitelijk modernisering? In dat spanningsveld tussen realiteit, rechtsvorming en constitutionele grenzen ligt de kern van dit artikel.

Het huisrecht onder druk - hoe ver mag de politie gaan?

Lotte Schopman
Een harde klop op de deur in de vroege ochtend. Twee agenten staan op de stoep en vragen of ze “even binnen mogen kijken”. Twee politieagenten staan op de stoep en willen “even binnen kijken”. Voor veel mensen voelt dat als een situatie waarin weigeren nauwelijks mogelijk is. Toch is het huis traditioneel een van de sterkst beschermde plekken in het recht. De woning geldt als een private ruimte waar de overheid niet zomaar mag binnendringen. De vraag is dan ook: hoe sterk is dat huisrecht in de praktijk nog?

Wie is hier echt? Deepfakes, portretrecht en de grenzen van digitale identiteit

Nina Joosten
Een video waarin een politicus ogenschijnlijk een omstreden uitspraak doet. Een naaktfoto die levensecht lijkt, maar volledig door artificiële intelligentie is gegenereerd. Of een overleden acteur die dankzij technologie opnieuw schittert in een reclamecampagne. Wat enkele jaren geleden nog sciencefiction leek, is inmiddels realiteit: deepfakes. Deepfakes zijn door kunstmatige intelligentie gegenereerde of gemanipuleerde beelden, video’s of audiofragmenten die het recht confronteren met fundamentele vragen over identiteit, reputatie en zeggenschap over het eigen gezicht en stemgeluid. Binnen het thema Media & Recht rijst de vraag: biedt het huidige juridische karakter voldoende bescherming tegen digitale persoonsvervalsing?

Hoe algoritmes onze mensenrechten bedreigen

Floor Dam
Iedereen post tegenwoordig wel eens een foto op Instagram of deelt een mening op X. Wat veel mensen echter niet weten, is dat deze berichten vaak worden gecontroleerd door algoritmes. Een algoritme is een set van regels en instructies die door een computer worden uitgevoerd om gegevens te analyseren en beslissingen te nemen. Hoewel deze algoritmes bedoeld zijn om processen te vereenvoudigen en te ordenen, brengen ze ook nadelen met zich mee. Algoritmes kunnen namelijk van invloed zijn op onze mensenrechten, met name op de vrijheid van meningsuiting. Maar in hoeverre vormen de algoritmes van sociale media een beperking op de vrijheid van meningsuiting zoals beschermd in artikel 7 van de Grondwet?